Opis książki

Książka "Warszawa literacka w okresie międzywojennym" opowiada o życiu Witkacego, Jerzego Giedroycia, Jana Lechonia, Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Sergiusza Piaseckiego, Bolesława Leśmiana i Władysława Broniewskiego, jej autorem jest Piotr Łopuszański (wydawnictwo Prószyński Media).

„Lata dwudzieste i trzydzieste w Warszawie to okres niezwykłej erupcji talentów, barwnych historii i przemian samej stolicy. W Warszawie działali najwybitniejsi pisarze. To tutaj toczyło się różnobarwne życie artystyczne. Do dzisiaj krążą powstałe wówczas anegdoty. Autor stara się pokazać pisarzy od strony nie tylko zawodowej, ale i prywatnie, niejako w szlafroku.
Warszawscy literaci okresu międzywojennego byli ludźmi o bogatych osobowościach. Każdy z nich miał jakieś dziwactwo, coś go wyróżniało. Irzykowski nie umiał zawiązać krawata. Nosił więc tzw. krawatki, czyli niedbale zasupłane wstążki. Gałczyński i Nałkowska pisali zielonym atramentem, który dawał im natchnienie. Strug pisał na kolorowych kartkach. Boy używał maszyny do pisania i tylko poprawki dodawał ręcznie. Lubił zmieniać swoje teksty także w korektach.
Witkacy, Choromański i Giedroyć zażywali narkotyki, Dąbrowska brała strychninę. Lechoń był lekomanem. Tuwim cierpiał na agorafobię i całymi dniami nie wychodził z domu.
Uniłowski i Słonimski nie mieli matury. Tuwim, Gałczyński i Broniewski nie ukończyli studiów. Broniewski i Sergiusz Piasecki siedzieli w więzieniu. Piasecki i Giedroyć mieli związki z polskim wywiadem.
Witkacy, Słonimski i Jan Nepomucen Miller pojedynkowali się. Słonimski, Dołęga i Nowaczyński brali udział w bójkach. Antoni Słonimski odbił Kazimierzowi Wierzyńskiemu narzeczoną, z którą się potem ożenił. Leśmian jeździł do Warszawy z Zamościa do kochanki, tłumacząc żonie, że jedzie kupić masło warszawskie, bo zamojskie jest gorsze. Po powrocie poety do domu okazywało się, że masło ma etykietkę mleczarni z Zamościa.
Hemara we wrześniu 1939 roku zostawiła żona, Maria Modzelewska. W liście napisała mu: „Jasiu, nie gniewaj się, musiałam, zostawiam ci Józię”. Wspomniana Józia była jej matką.
Takie historie na tle Warszawy międzywojnia przedstawia Piotr Łopuszański w swojej książce.
Piotr Łopuszański (ur. 1966) – pisarz, publicysta. Z wykształcenia filozof. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim także polonistykę i historię sztuki. Jako publicysta zadebiutował w 1991 roku na łamach prasy literackiej. Publikował m.in. na łamach „Życia Warszawy”, „Przeglądu Artystyczno-Literackiego”, „Twórczości”, „Podkowiańskiego Magazynu Kulturalnego” , „Pamiętnika Literackiego”, „Stolicy” i „Skarpy Warszawskiej”.
Zajmuje się badaniem życia i twórczości Bolesława Leśmiana, o którym wydał 3 książki. Ponadto opublikował m.in. biografię „Gustaw Holoubek. Filozof bycia”, oraz „Warszawę literacką w PRL” i książkę „PRL w stylu pop”.”

Recenzje (0)

Oceń książkę

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Szczegóły książki

Tematyka:

Autor:

Wydawnictwo: Prószyński Media

ISBN: 978-83-8097-087-8

Podobne książki

Najciekawsze książki tego miesiąca

Książka "Warszawa literacka w okresie międzywojennym" opowiada o życiu Witkacego, Jerzego Giedroycia, Jana Lechonia, Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Sergiusza Piaseckiego, Bolesława Leśmiana i Władysława Broniewskiego.
Autorem "Warszawa literacka w okresie międzywojennym" jest Piotr Łopuszański.
Książka została wydana przez wydawnictwo Prószyński Media.