Bohumil Hrabal – urodzony 28 marca
1914 r. w Brnie czeski pisarz. Bohumil był nieślubnym dzieckiem Marii
Kilianowej, aktorki w miejscowych teatrzykach. Chłopca usynowił mąż
matki, František Hrabal, zarządca browaru. Dzieciństwo Bohumil spędził
w Nymburku, który potem opisywał jako swoje szczęśliwe miejsce. Jedną z
jego pierwszych lektur, która miała ogromny wpływ na charakter i styl
jego późniejszej twórczości, była „Gargantua i Pantagruel” Rabelais’ego
– podarunek od ukochanego stryja Pepina. Po zakończeniu szkoły w 1935
r. Hrabal dostał się na prawo na Uniwersytecie Karola w Pradze. Nie
przykładał się jednak do nauki, uczęszczał częściej na wykłady z
historii sztuki. W tym czasie zafascynował się filozofią Schopenhauera
i czytał wszystkie jego dzieła. W 1937 r. Bohumil Hrabal opublikował
swój pierwszy wiersz. Po wybuchu II wojny światowej i zamknięciu
czeskich uniwersytetów Hrabal imał się przypadkowych zajęć. Pracował
m.in. na kolei. Udało mu się zakończyć studia i obronić dyplom w 1946
r., jednak nigdy nie podjął pracy w zawodzie prawnika. Był agentem
ubezpieczeniowym, komiwojażerem, robotnikiem, pakowaczem makulatury,
pomocnikiem dekoratora i statystą w teatrze. W 1950 r. Bohumil Hrabal
przeprowadził się do dzielnicy Pragi, Libeń, gdzie odwiedzali go jego
przyjaciele artyści, Vladimir Boudnik i Egon Bondy. Spotkania te opisał
później w utworze „Czuły barbarzyńca”. W 1955 r. Hrabal poznał swoją
przyszłą żonę, Pipsi. Właściwy debiut pisarza odbył się wreszcie w 1963
r., kiedy światło dzienne ujrzały jego „Perełka na dnie”. Trzy lata
później napisał genialne „Pociągi pod specjalnym nadzorem”. Po 1968 r.
Bohumil Hrabal był zmuszony do pisania do szuflady lub wydawania
utworów w drugim obiegu. Po śmierci matki w 1970 r. powstały
„Postrzyżyny”, powieść poświęcona szczęśliwemu dzieciństwu w nymburskim
browarze. Potem wydał „Czułego barbarzyńcę”, „Zbyt głośną samotność”,
„Święto przebiśniegu”, „Taką piękną żałobę”, „Jak obsługiwałem
angielskiego króla”. W 1987 r. umarła żona Hrabala, Pipsi. W 1995 r.
zły stan zdrowia oraz kłopoty z chodzeniem sprawiły, że pisarz trafił
do szpitala. Zginął 3 lutego 1997 r. w niewyjaśnionych dotąd
okolicznościach - wypadł z piątego piętra praskiego szpitala. Ponoć
zapatrzył się na gołębia, jednak podejrzewa się, że była to śmierć
samobójcza.
Foto: Mariusz Kubik, http://www.mariuszkubik.pl
| Wysyłka już od 5,50zł-, darmowa dostawa od 200zł- | ||
|---|---|---|
Balony mogą wzlecieć![]() |
18,00zł Wysyłka: od zaraz Co to oznacza ![]() |
|
| „Balony mogą wzlecieć” to ostatnia, napisana przed śmiercią książka czeskiego pisarza. Hrabal w charakterystycznym dla siebie stylu „zagaduje” czytelnika, oczarowuje go licznymi opowieściami, w zabawny i ujmujący sposób mieszając prawdę z fikcją literacką. Autor, przeczuwając zbliżający się kres życia, jeszcze raz wspomina swoich przyjaciół oraz wspólne długie dysputy w czeskich gospodach. „Balony mogą... | ||
Bohumil Hrabal - ciekawostki
- Książki Bohumila Hrabala zostały
przetłumaczone na ponad 25 języków.
- Na podstawie utworu Bohumila Hrabala
reżyser Jiří Menzel nakręcił „Pociągi pod specjalnym nadzorem”. Film
zdobył Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny.
- Nie wyklucza się, że biologicznym
ojcem Bohumila Hrabal był… ojciec jego ojczyma.
- Bohumil Hrabal wychował się w
atmosferze browaru i knajp z piwem. Pierwszy raz upił się jako
kilkuletni chłopiec, kiedy towarzyszył swojemu ojczymowi w podróży do
browarów należących do jego okręgu. Podpijał niedopite piwo z kufli
klientów.
- Bohumil Hrabal nie był dobrym
uczniem. Dwukrotnie „siedział” w jednej klasie, m.in. za ocenę
niedostateczną z języka czeskiego.
- Bohumil Hrabal kochał koty.
- Gdyby Bohumil Hrabal nie pił piwa nie byłby tym kim jest. (nadesłane przez anonim)
Użycie powyższych tekstów dozwolone pod warunkiem podania naszego adresu:

Czy wiesz, że: w latach 70. Jacek Kuroń publikował powieści kryminalne? >>> 






664 193 111
GG
24202101
Skype: biografia24
sklep@biografia24.pl
facebook.com/Biografia24